İki düşüğüm olmuştu 38 ve 39 yaşlarımda. İlki 9. haftada, ikincisi 7. haftada. İki abortus materyali karyotipi de yapıldı: trizomi 22 ve trizomi 16. Benim doktorum PGT-A'yı ciddi şekilde tartışmaya davet etti.
"Yaşınız göz önüne alındığında, embriyolarınızın %50-60'ı anöploid olabilir" dedi. "Bunları baştan elemek hem emosyonel yükü hafifletir, hem de başarı oranınızı artırır." Karar kolay değildi. Ek maliyet, ekstra bir IVF adımı, embriyo biyopsisi riski. Ama iki düşükten sonra her şeyimi ortaya koymaya hazırdım.
Üçüncü yumurta toplamam 14 yumurta verdi. Olgun 11, döllenen 10, blastokist aşamasına ulaşan 8 + önceki dondurduğumuz 6 = toplam 14 blastokist. İyi kalite (4AA/4AB/4BB kategorilerinde çoğu). Her birinden trofektoderm biyopsisi alındı, hepsi vitrifiye edildi.
Laboratuvar, "Sonuçlar 10-14 gün içinde gelir" dedi. O iki hafta, 2WW'den bile daha zordu sanki. Çünkü bu sefer kendi vücudumu değil, 14 potansiyel bebeğimin genetik haritasını bekliyordum.
Hafta 1: İlk dört gün çalışmaya odaklandım. İşim stresliydi, bir proje teslim dönemindeydi, bu iyi geldi. Akşamları kitap okumaya çalıştım ama kendimi yoğunluk içinde kaybettiğim sayfa sayısı azdı. Aklım hep o 14 blastokiste gidiyordu. Biri iyi kaliteydi — 4AA. Diğerleri de iyi ama o benim gözdemdi.
Beşinci gün kliniğe mesaj attım: "Sonuç ne zaman hazır olur?" Hemşire nazikçe, "Kesin tarih veremem, genetik laboratuvara bağlı" dedi. Sabır.
Hafta 2: 8. gün hafif bir hipotez geldi kafama: Ya hiçbiri normal değilse? Bu yaşta bu mümkün. Panik atağına benzer bir hafta başladım. Eşim yanımdaydı ama ben çoğunlukla sessizdim. "Kötüyü düşünürsek acı daha az olur" diye kendime söylüyordum. Aslında bu savunma mekanizmasıydı.
- gün sabahı telefon çaldı. Ekranda klinik numarası. Kalbim durdu sanki. Aldığımda doktorun asistanı konuştu. "Sonuçlar geldi, doktor sizinle kendisi konuşmak istedi. Yarın 14:00 uygun mu?" Yarın! 24 saat daha. O gece uyumadım. Her olası sonuca kendimi hazırlamaya çalıştım: 0, 1, 2, 5, 10 normal embriyo — hepsi için mental bir plan yapmaya çalıştım. Tabii boşunaydı, hazırlanmak duygusal tepkiyi bastırmaz.
Sonuç Günü: Saat 13:30'da kliniğe ulaştık. Bekleme odasında oturuyorduk, eşimin eli benimkinin üstündeydi. 14:00'te alınmaya gittim. Doktor gülümsedi — ama profesyonel gülümseme mi, yoksa iyi haber gülümsemesi mi, ayırt edemiyordum.
"14 blastokistinizden analiz sonuçları şöyle:" dedi ve ekranda bir tablo açtı.
- Ötploid (normal): 4
- Anöploid (anormal): 7
- Mozaik: 2
- Sonuç alınamayan: 1
Benim yaşıma göre normaldi. Aslında biraz daha iyisi. Doktor, "4 ötploid embriyonuz var, üç tanesi iyi kalite (4AA, 4BB, 3BB). Bu güzel bir grup" dedi. İlk başlarda hiçbir şey hissetmedim. Sonra, yavaş yavaş, bir rahatlama dalgası geldi. Eşimin yüzüne baktım, o da gülümsüyordu.
Ama aynı zamanda düşündüm: 10 embriyo transfer için uygun değildi. Onlar da umutlardı. Mozaikleri ne yapacağımıza sonra karar verecektik (2 mozaik embriyo, birinin düşük mozaikli olduğu söylendi, muhtemelen yedek). Anöploidler ise elenecekti. Bu bile bir tür kayıp duygusu uyandırdı.
İlk transferimi 5 hafta sonra yaptık. 4AA ötploid embriyomu. 10 gün sonra beta: pozitif. İkinci beta iyi artış. 6 hafta 3 günde kalp atışı duyuldu.
Şu an 14. haftadayım. İlk trimester taraması iyi, NIPT sonuçları da olumlu geldi (ki zaten PGT-A sonrası olası anöploidi riskimiz çok düşüktü).
PGT-A benim için stresli bir adımdı, özellikle sonuç beklerken. Ama şimdi geri bakınca değerdi. Üç düşüğüme tahammül edecek duygusal gücüm yoktu. PGT-A ile transferimizi %80+ ötploid garantili yaptık. Bu benim için psikolojik koruma oldu, ki gebelik stresi üç düşük sonrası zaten yeterince fazla.
PGT-A düşünen çiftlere söylemek istediklerim:
- Sonuç beklemesi zor. Hazırlıklı olun. Psikolojik destek veya iyi bir arkadaş grubu yardımcı.
- Tüm embriyoları normal bekliyorsunuzsa, gerçekçi olun. 39+ yaşta ötploid oranı %30-50'dir. 42+ yaşta %20'nin altına iner.
- Mozaik embriyolar belirsiz. Düşük mozaikler transfer edilebilir ama tartışmalı. Kliniğinizle açıkça konuşun.
- Maliyet önemli: PGT-A ek maliyet. Değer mi? Tekrarlayan kayıp öykünüz varsa büyük ihtimalle evet.
- Emosyonel rahatlama: Benim için sonuçlar geldikten sonra süreç daha net oldu. Bu netlik değerliydi.
Sabırla kazandığım bir hafta — dört ötploid embriyo, bir ötploid gebelik. Her şey bir arada.