PCOS tanım yıllardır vardı ama çocuk isteği ile birlikte gerçekten hayatıma girdi. AMH'm 7,2, antral folikül sayım her iki yumurtalıkta toplam 32 civarıydı. Bu rakamlar ilk duyulduğunda 'harika' diye düşünmüştüm, oysa yüksek yanıtlı hasta olmak kendi içinde riskler taşır. İlk siklusumda 300 IU gonadotropin ile başlamıştık ve bu bana sonradan çok yüksek bir doz gibi gelmişti. Östradiol değerim hızlı tırmandı, altıncı günde zaten 2.800'ü geçmişti, sekizinci günde 4.200'e çıktı. Doktor tetikleyici iğneyi düşük doz yapmayı düşündüyse de OHSS riski çok yüksek hale gelmişti ve siklus iptal edildi. O deneyim benim için travmatik oldu; şişmiş karnımla hastaneye yattığım geceyi hatırlıyorum. Karnımda 500 ml civarı serbest sıvı birikmişti, solunumum zorlaşmıştı. İki gün hastanede kaldım, albümin infüzyonu aldım, günlük kilo takibi ve idrar çıkış ölçümü yapıldı. O günleri unutamam.
İkinci denememde farklı bir yaklaşım istedim. Farklı bir merkeze geçtim ve doktorum mini IVF protokolünü önerdi. 'Senin gibi yüksek yanıtlılarda daha az ilaç daha iyi kalite getirebilir, OHSS riski de azalır' dedi. Başlangıçta inanamadım; dört ay araştırdım, literatüre baktım, ikinci bir görüş aldım, sonunda kabul ettim.
Mini IVF'de klomifen sitrat ile başlayıp düşük doz gonadotropin eklemek esas. Benim siklusumda 3. günden itibaren klomifen 100 mg başlandı, beş gün sürdü. Yedinci günden sonra 75 IU HMG eklendi, her iki günde bir enjeksiyon. Günlük enjeksiyon sayısı azdı, kendimi bu kadar az etkilenmiş hissetmeyeceğimi düşünmüyordum. İlk siklusta şişkinlik, baş ağrısı, mide bulantısı, ruh hali dalgalanmaları vardı; bu sefer çok daha hafif geçti. Sadece klomifen kaynaklı hafif sıcak basmaları ve görme bulanıklığı yaşadım, onlar da ilaç kesildikten sonra geçti.
Takiplerde sekiz folikül büyüdü. Konvansiyonel siklusta yirmiden fazla folikülüm olmuştu ama kalite meselesi farklıymış. Mini IVF'te östradiolüm zirvede 1.600 civarındaydı, yani ilk siklusuma göre çok daha düşük. Tetikleyici olarak GnRH agonisti kullanıldı, bu yine OHSS riski için güvenli seçimdi. Yumurta toplama oldukça sakin geçti, sedasyon ile ağrı hissetmedim. Altı yumurta toplandı, beşi olgun, dördü döllendi. Beşinci günde iki iyi kalite blastosist elde edildi, üçüncüsü morula aşamasında kaldı ve kullanılamadı. Bir tanesi taze transfer yapıldı, biri donduruldu. Konvansiyonelde elli bin liraya yakın bir ilaç faturası çıkmıştı; mini IVF'te ilaç maliyeti yaklaşık üçte biriydi.
Transferin hemen sonrasındaki iki hafta zor geçti. Beta öncesi belirtileri her gün sorguluyordum. Göğüslerim ağrıyor muydu, ağrıyor, sonra ağrımıyor, sonra tekrar ağrıyor. Bu türden rollercoaster yaşıyor insan. İki hafta bekleme sürecinde yatak istirahati şart değildi, doktor normal hayatıma devam etmemi söyledi. İşe gittim, yürüyüş yaptım, yüzme dışında her şey vardı. 14. gün beta hCG 74 geldi. İki gün sonra 162'ye çıktı. Yedinci haftada tek kalp atışı duyuldu. Gebeliğim boyunca ek bir sorun yaşamadım. PCOS'lu olduğum için gebelik diyabeti riskim yüksekti, 24. haftada test yaptırdım, sınırdaydı ama diyetle kontrol edilebildi. 40. haftada normal doğumla kızımızı kucakladık, 3.250 gram.
Mini IVF her hastaya uygun değil, bunu biliyorum. Benim gibi yüksek yanıt veren ya da OHSS riski taşıyan kadınlarda veya çok düşük rezervi olanlarda değerlendirilebileceğini öğrendim. Bana faydası çoktu; daha az ilaç, daha az yan etki, daha az stres. Maliyet de konvansiyonele göre daha düşük oldu. Dondurulmuş embriyomu hâlâ sakladığım için gelecekte ikinci çocuk için de şansım var. Doktorum 'her hasta için altın protokol yoktur, kişiye uyan protokol vardır' demişti. Benim için doğru protokol bu oldu. Yüksek yanıtlı olan herkese söylemiyorum bunu; sadece OHSS deneyimi yaşamışsanız veya riski varsa mini IVF'i gündemlerinize alın. İlk siklustaki aşırı agresif yaklaşım beni neredeyse hastaneye yatırıyordu; ikinci siklustaki ılımlı yaklaşım beni kucaklaşmaya götürdü.