Otuz iki yaşındayken evlendim. İlk dört yıl çocuk için doğal yolla denedik, olmadı. Tetkikler sonucunda eşimde sperm motilitesi düşüklüğü, bende ise tek tarafta tubal yapışıklık tespit edildi. Doktorumuz tüp bebek önerdi. İki başarısız sikluttan sonra üçüncü siklusumda kızım Aylin gerçek oldu. Yedi yıllık emeğin sonu inanılmazdı.
Aylin doğduktan iki yıl sonra ikinci çocuk düşünmeye başladık. Aylin bir buçuk yaşındaydı ve biz 'Bir tane daha olsa fena olmazdı, kardeş yetiştirelim ona,' diye konuşmuştuk. Ama tıbbi olarak bekleyebileceğimiz mucize yoktu. Tedavi gerekiyordu yine. Aynı doktora gittik. Doktorum 'AMH'nız bir miktar düşmüş, ama mevcut dondurulmuş embriyolarınız var, FET planlayalım,' dedi. Birinci kızım için yapılan siklustan iki blastosistim donmuştu kliniğin laboratuvarında.
FET öncesi rutin kontroller başladı. Endometriumum ölçüldü, hormon değerleri kontrol edildi, mock ERA yapıldı. Aralık ayında transfer planı yapıldı. Kasım ayında ben hazırlığa girecektim, östrojen ilaçlarına başlayacaktım.
Ekim ayında Aylin'le birlikte annem ve babamı ziyarete Bodrum'a gittik. Yaz sonu, deniz sıcak, sahil sakindi. Eşim de bize katıldı, bir hafta tatil yaptık. Tatil sonrası eve döndüğümde regimin geç kaldığını fark ettim. 'Strestir,' diye geçtim. Bir hafta daha geçti, yine yok. Aylin'in babasıyla mutfakta otururken aklıma geldi: 'Bir ihtimal gebeyim ya?'
Gülüşüp testi yapmaya gittik. İki çizgi belirdi. Donduk. Eşim 'Bu hangisi?' diye sordu, çünkü FET henüz olmamıştı. 'Doğal gebelikmiş,' dedim. İkimiz de gülmeye başladık, sonra ağlamaya, sonra tekrar gülmeye.
Doktorumu hemen aradım, randevu aldım. Ultrasonda altı haftalık embriyo görüldü, kalp atışı vardı. Doktorum 'İnanmıyorum, sizin durumda bu çok nadir,' dedi. 'Tubal sorununuzun bir kısmı belki kendiliğinden açılmış, eşinizin sperm değerleri de iyileşmiş olabilir. İnsan vücudu hep şaşırtıcı,' dedi.
Gebeliğim sancısız geçti. Aylin de gebelik dönemim boyunca yardımcı oldu, karnımı öpüyordu, 'Kardeşim,' diyordu. Doktorum donmuş embriyolarımı şu an kullanmamamız gerektiğini söyledi, doğal gebeliği bekleyelim. Embriyolar dolapta kaldı.
Dokuz ayın sonunda oğlum Toprak doğdu. Aynı evde, aynı çocuk doktoruyla, aynı annenin kucağında, ama hiç tüp bebek yapmadan. İlginç bir tezat. Aylin'i kucaklarken yedi yıllık tedaviyi düşünüyordum, Toprak'ı kucaklarken ise altı haftalık şaşkınlığı.
Doğal gebelik mucizesi olduğuna inananlar var, biyolojik açıklaması olduğunu söyleyenler var. Bana göre her ikisi de doğru. Hem hayatın bir 'lutfu' var, hem de vücudumuzun süregelen bir esnekliği var. Birinci tüp bebeğin verdiği gebelik bedenimde uzun vadede ne yaptığını tam olarak bilemiyoruz. Belki gebelik sonrası hormon dengesi değişti, belki tubam kısmen açıldı, belki eşimin sperm parametreleri başka bir nedenle iyileşti.
Doktorum bana iki kişiden biri kadar 'doğal gebelik' yaşandığını söyledi tüp bebek sonrası. Yani çoğunluk değil, ama az da değil. Birinci çocuk doğduktan sonra iki yıl içinde bazı çiftlerde böyle sürprizler olabiliyor. Bu konuyu hiç doktordan duymamıştım, kendim yaşamamış olsam belki bilmeyecektim.
İkinci kez tüp bebeğe başlamadan önce şunu söylerim aileler için: Doğal yolu pas geçmeyin. Bir önceki tüp bebek sürecinde nasıl olduysa, ikinci çocuğun da aynı yoldan geleceğini düşünmek mantıklı, ama hayat illa öyle gitmiyor. Belirli bir süre korunmasız kalın, tabii doktorunuzun önerdiği zaman aralığında. Eğer bir altı ay denedikten sonra hâlâ doğal gebelik olmazsa, o zaman dondurulmuş embriyolarınız zaten dolapta sizi bekliyor.
İki çocukla şu an yaşıyorum. Aylin beş, Toprak iki yaşında. Aralarındaki üç yaş farkı sayesinde Aylin ablalığı çok güzel taşıyor. Toprak'a 'Sen bizim hediyemizsin' diyorum, çünkü beklenmedik geldi. Aylin'e 'Sen bizim direngenliğimizsin' diyorum, çünkü onu kazanmak için yedi yıl mücadele ettik.